හදිසි නීතිය ක්රියාත්මක වුයේ ඊයේ මධ්යම රාත්රියේ සිටය. නමුත් රාත්රී 10.00 ට පමණ විශේෂ කාර්ය බලකා නිලධාරීන් තරුණයෙකුට පහර දෙන බව අප දුටිමු. එය අමානුෂික නින්ධිත පහර දීමකි. එය නිරායුධ මිනිසෙකුට සේනාවක් විසින් පිස්සන් ලෙසින් පහ කල පහර දීමකි. උන්මත්තක පහරදීමකි. විශේෂ කාර්ය බලකාය හෝ පොලිස් හෝ ආරක්ෂක අංශ යනු බලපත්ර ලත් පාතාලකරුවන් නොවේ. ඔවුන් සිදු කරන විනාශයේ ප්රතිපලය අත් විඳින්නේ තමන්ගේම ලෙයින් උපදින තමාන්දගේම දරුවන්ම බව පමණක්වත් වටහාගෙන මෙසේ පිස්සන් ලෙස, තිරිසන් අකාරයෙන් හැසිරීම නවතාගැනීම ඔවුන්ටම යහපතක් වනු ඇත.
ඒ අතර ශ්රී ලංකා නීතිඥ සංගමය අද උදෑසන නිවේදනයක් නිකුත් කරමින් හදිසි නීතිය පැනවීම පිළිබඳව සිය අප්රසාදය පළ කර තිබේ. හදිසි නීතිය පැනවිය යුත්තේ ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවේ ප්රතිපාධන වලට හානිදායක නොවන ලෙසය. එය පැනවිය යුත්තේ මහජන ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් වුවත් භාෂණයට සහ ප්රකාශනයේ අයිතියට හානිදායක නොවිය යුතුය.
ඊයේ කදුළු ගෑස් නොහොත් ප්රාණ ඇපකරුවන් බේරා ගැනීම සදහා භාවිතා කරන සතුරන් අඩපන කරන විෂ සහිත කදුළු ගෑස් ප්රහාර එල්ල කලේ සාමකාමී ජනතාවකට බව අප වීඩියෝ මගින් ඉතාම හොදින් දර්ශනය කරගත් අතර ජනතාව ප්රචණ්ඩ වන්නේ රජයේම වැරදි නිසා බව රජයද තේරුම් ගත යුතුය. පසුගිය අප්රේල් මාසයේ සිට මේ වන විට රුපියල් කොටි දහයකට වැඩිය වියදම් කරමින් පාර්ලිමේන්තුව රැස් වුවත් විසදුම් ලබා දීමට ආණ්ඩුපක්ෂය ප්රමුක තුනෙන් දෙකට අයත් මන්ත්රීවරු අසමත්ව තිබේ.
එසේ තිබියදී ජනතාවට පහරදීම සදහා ජනතා බදු මුදලින්ම වියදම් කරමින් රුපියල් විසිදහසකට ආසන්න වටිනාකමක් සහිත විෂ සහිත කදුළු ගෑස් ජනතාවට එල්ල කරන විට ඒවා ඇගේ තැවරෙන ආරක්ෂක අංශ නිලධාරීන්ගේ ද ජීවිත අවධානමක පවතින බවවත් හිතන්නට තරම් බුද්ධියක් නැති ඔලමොට්ටල නිලධාරීන්ගෙන් මේ ශ්රී ලංකාව පිරි ඉතිරි ගොසිනි.
ඒ අතර මීට සුළු මොහොතකට පෙර සමාජ මාධ්ය වාර්තා කර තිබුනේ ජනතාවට පහර දීම සදහා ජල ප්රහාරක රථ ගෙන්වා ඇත්තේ ඉන්දියාවෙන් බවයි. එම එක් රථයක් හම්බන්තොට වරාය තුල රඳවා තිබෙන බවද තවත් එවැනි රථ කිහිපයක් ලැබීමට තිබෙන බවද වාර්තා වේ. ජනතාව කුස ගින්නේ , ගෑස් , ඉන්ධන පෝලිම් වල දුක් විඳිද්දී අධික බදු මුදලට විකිනෙන ශ්රී ලාංකික ජනතාව ඉල්ලන දේ දීම වෙනුවට ඔවුන්ට රාජ්ය බලය යොදා පහර දීම සදහා මෙසේ කටයුතු කිරීම කෙතරම් නම් අභාග්ය සම්පන්නද?.
ජනතාව බේරා ගැනීම වෙනුවට තව දුරටත් හදිසි නීතිය පැනවීම නිසා ඇතිවන ජනතා පීඩා හෝ ආණ්ඩුක්රම නීතියට ඉහලින් ගොස් ජනතාවට පහරදෙන ආරක්ෂක අංශ නිලධාරින් තව දුරටත් අමාරුවේ වැටෙන අතර ලේ වැගිරීම් පවා සිදුවෙමින් ආරක්ෂක අංශ නිලධාරීන් පවා මිය යාමට හැකි අතර සාමාන්ය ජනතාව පවා තව තවත් අසරණ වනු ඇත.
හදිසි නීතිය පැනවිය යුත්තේ ජනතාව ආරක්ෂා කිරීමට වුවත් මේ අවස්තාව බලය, අභිමතය මෙන්ම රාජකාරිහි වෙනස තුලනාත්මකව හදුනා ගත යුතුය. ත්රස්තවාදී ක්රියාකාරකම් සහිත හෝ ජනතාවට සතුරු ප්රහාර එල්ලවන අරගලයක් නොපවතින බවද සියලුම බලධාරීන් වටහා ගත යුතුය. ජනතාවගේ අරගලය ජීවත් වීමේ අරගලයකි. එය ත්රස්තවාදී අරගලයක් නොවේ. වෙනත් ලෙස රෝග නිසා හෝ ජනතාව පීඩා නොවිඳිති. ජනතාව පීඩා විදින්නේ අයහපත් තීන්දු තීරණ ගත් රජය නිසාය. සාමාන්යයෙන් හදිසි අවස්ථා ප්රකාශ වන්නේ සතුටින් සිටින ජනතාවට වෙනත් ත්රස්ත හෝ අනතුරුදායක අවස්තාවක් උදා වූ විටය. එහෙත් මේ අරගලය දිගටම පවතිනුයේ ඉතාම සාමකාමී ලෙස වන නමුත් ජනතාව ප්රකෝප කිරීම සිදුකලේ ආරක්ෂක අංශ විසිනි.
අසාධාරණය ලක් වූ ජනතාව පීඩා විඳින්නේ ජනතා බදු මුදලින් නඩත්තු වන, ජනතාවගේ ආරක්ෂාව සදහා මෙන්ම ඔවුන්ගේ කටයුතු සිදුකරගැනීම වෙනුවෙන් පත්කරගෙන තිබෙන මන්ත්රීවරු මෙන්ම රාජ්ය පරිපාලන නිලධාරීන් ඇතුළු රාජ්ය සේවකයන් බහුතරයක් නිසාය. දැන් ඔවුන් යුක්තිය ඉල්ලයි. ඔවුන් හඬමින් වැලපෙමින් ජීවත් වීමේ අයිතිය ඉල්ලයි. එහෙත් ඔවුන්ගේ කුස ගින්නට පිළිතුරු දෙන්නේ කදුළු ගෑස් වලින් හෝ වෙඩි උන්ඩවලිනි. ජීවත් වීමේ අයිතිය ඉල්ලන ඔවුන්ගෙන් සමහරු මේ වන විට අත පය කඩා දැමු අබාධිතායන්ය. අප ජීවත් වන්නේ එවැනි රටකය. දේශපාලන ව්යාපාරය නිසා මෙන්ම ප්රධාන ව්යාපාරිකයන් 30 දෙනෙකු පමණ සහ රාජ්ය පරිපාලන නිලධාරීන්ගේ රාජ්ය සේවා මාෆියාව නිසා දුක් විඳින මිනිසුන් ඉන්න ශ්රී ලංකාව නැවතත් විශිෂ්ඨ රාජ්යක් ලෙස ගොඩනගන්නට අත් වැල් බැඳ ගනිමු.