පාසල් මට්ටමින් මත්ද්‍රව්‍ය ව්‍යාපාරිකයන් .සෑම පන්තියකම අඩුම දරුවන් 5 ක් වත් ඇබ්බැහි වෙලා.

ශ්‍රී ලංකාවේ ග්‍රාමීය පාසල් වල සිට ප්‍රධානතම පාසල් දක්වාම, 9,10,11 වසරවල් වලින් මත්ද්‍රව්‍යවලට ඇබ්බැහි වූ දරුවන් අඩුම තරමින් 5 ස් දෙනෙක්වත් සිටින බවත්, මත්ද්‍රව්‍ය විකුණන දරුවන් පාසලකින් අවම වශයෙන් දෙදෙනෙකුවත් සිටින බවත් මාස කිහිපයක් තිස්සේ අප කරන ලද ගවේෂණයකින් අනාවරණය වී තිබේ.

අප එම ගවේෂණය සිදුකරනු ලැබුවේ ලංකාවම ආවරණය වන ලෙස නගර කිහිපයක්, ග්‍රාමීය පාසල් සහ ප්‍රදේශ ගණනාවක් ඉලක්ක කරගෙනය.

කෙසේ නමුත් බස්නාහිර පළාත මෙම ගවේෂණයෙන් ඉවත්කරන ලදී.

නාගරික පාසල්වල 9 10,11 වසරවල් වල පිරිමි දරුවන් අවමය එක පන්තියකට 5 ක් වත් ( පන්ති 5 ක් තිබේ නම් එම ප්‍රමාණය 25 කි. පන්තියේ දරුවන් 40 ට 5 ක් ලෙස ) මත්ද්‍රව්‍ය වලට ඇබ්බැහි වී සිටිති. නමුත් සමහර ග්‍රාමීය පෙදෙස්වල 7 වසරේ සිට පන්තියකට අඩුම එක දරුවෙක් වත් ඇබ්බැහි වී සිටි. දරුවන් 500 සිටින ග්‍රාමීය පාසලක් ගත් විට එහි 9 වසරට ඉහළ දරුවන් 50ක් වත් මෙසේ මත්ද්‍රව්‍ය වලට ඇබ්බැහි වී සිටිති. ගමක් ලෙස ගත් විට අවුරුදු 15 ට අඩු දරුවන් 5% ක්වත් මත්ද්‍රව්‍යවලට ඇබ්බැහි වී සිටිති. එසේම සමහර ප්‍රදේශ වල අවුරුදු 15 ට අඩු කුඩා ගැහැණු දරුවන් අඩුම 1% ක්වත් මත්ද්‍රව්‍යවලට ඇබ්බැහි වී සිටින අතර එයට කැමැත්ත දක්වන ගැහැණු දරුවන්ගේ ප්‍රමාණය 3% වත් සිටිති.

නාගරික පාසල් මට්ටමින් අවුරුදු 15 ට අඩු ගැහැණු දරුවන්ගෙන් 3% ක්වත් මත්ද්‍රව්‍ය වලට ඇබ්බැහි වී සිටිති.

කෙසේ නමුත් ගැහැණු දරුවන් නිවාස වලින් බැහැරට යාම සීමා සහිත බැවින් ඔවුන් ග්‍රහණයෙන් මිදී තිබේ. නමුත් ඔවුන්ගේ අනාගතය විනාශයක් බවට පත්වන්නේ පිරිමි දරුවන් සීග්‍රයෙන් මත්ද්‍රව්‍ය වැලදගනිමින් සිටින බැවිනි.

ශිෂ්‍ය භට ඛණ්ඩ සිටින පාසල්වලින් ජ්‍යෙෂ්ඨ ශිෂ්‍ය භටයන්ගෙන් 95%ක්ම මත්ද්‍රව්‍ය වලට ඇබ්බැහි වී සිටිති.

එසේම සමහර පාසල්වල ශිෂ්‍ය නායකයන්ද මත්ද්‍රව්‍ය වලට ඇබ්බැහි වී සිටින අතර උසස්පෙළ පන්තිවල පිරිමි දරුවන්ගෙන් 85% ක්ද, ගැහැණු දරුවන්ගෙන් 30% ක්ද මත්ද්‍රව්‍ය භාවිතා කරති. නමුත් ගැහැණු ළමුන් ඒවාට ඇබ්බැහි වී නැති වුවත් ඒ වෙනුවෙන් අවස්ථාවන් සොයාගෙන ඒවා භාවිතා කරයි.

එසේම මෙසේ මත්ද්‍රව්‍යවලට ඇබ්බැහි වී සිටින දරුවන්ගේ පවුල් පරිසර දෙස බලන විට බොහෝ පවුල් ඉතාම හොද පරිසරයක් තිබේ. හොද ආර්ථික මට්ටමක්ද තිබේ. නමුත් දරුවන් පවුලේ පාලනයෙන් ගිලිහි තිබේ. දරුවන් යන, එන ස්ථානයන් සෙවීම ඔවුන් නොකරති. නමුත් සමහර පවුල්වල දරුවන් දෙමාපියන්ගේ අණට අවනත නොවේ. ඔවුන් දැඩි ලෙස පිඩා විඳිති.

දරුවන්ට මත්ද්‍රව්‍ය අලෙවි කරනුයේ දරුවන්ම වන අතර මත්ද්‍රව්‍ය අලෙවි කරන දරුවන්ට මත්ද්‍රව්‍ය ලබා දීමට වැඩිහිටියන් සිටිති. එම වැඩිහිටියන් ප්‍රදේශයන් වල මත්ද්‍රව්‍ය බෙදාහරින පුද්ගලයන්ගේ ගෝලයන් වන අතර ප්‍රදේශවල පොලිස් නිලධාරින්ට ඔවුන් මුදල් ලබා දෙමින් මෙම ව්‍යාපාරය සාර්ථකව කරගෙන යති. මේ ව්‍යාපාරය යටතේ විවිධ අපචාර ද සිදුවන නමුත් එම අපචාරයන් සියල්ලම සමාජ ගත නොවේ. ඒ අතර පිරිමි දරුවන් විවිධ කාමුක ක්‍රමවලට යොමුකිරිම, ළමා ඝණිකාවන් නිර්මාණය වීම පවා සිදු වේ.

මෙසේ මත්ද්‍රව්‍ය මෙන්ම විවිධ අපචාරවලට යොමුව සිටිනා දරුවන්ගේ සැබෑ තත්ත්වය දෙමාපියන්ගෙන් 95% නොදන්නා අතර දරුවන් මෙසේ විවිධ කණ්ඩායම්වලට ග්‍රහණයට ලක්වන්නේ පෞද්ගලික උපකාරක පන්ති වලට යොමු වීමේදීය. උපකාරක පන්ති වෙනුවෙන් නිවෙස්වලින් ලබා දෙන මුදල් මෙසේ මත්ද්‍රව්‍ය වලට භාවිතා කරති. ඔවුන් පන්ති යනවා වෙනුවට සෑම නගරයකම, පාහේ ඔවුන් ස්ථාපනය කරගෙන තිබෙන ස්ථානවල එක් රැස් වී මත්ද්‍රව්‍ය ලබා ගන්නා අතර කණ්ඩායම් ලෙස එක් වී විවිධ නිවෙස්වලද, වෙනත් තෝරාගත් ස්ථානයන්වලද මෙසේ මත්ද්‍රව්‍ය ලබා ගනී.

කෙසේ වුවත් මෙසේ දරුවන් ඇබ්බැහිවීම සීග්‍රයෙන් වර්ධනය වන අතර 9 වසරට අඩු දරුවන් බොහෝ දෙනෙක් අයිස් මත්ද්‍රව්‍ය සොයයි. ඒ පසුගිය කාලය තුල අයිස් වෙනුවෙන් ලබා දුන් පුළුල් ප්‍රචාරය නිසා, ඒවා භාවිතයේදී අයිස් ක්‍රීම් කන්නා සේ යම් පිනවීමක් ඇතැයි ඔවුන් විශ්වාස කරනා බැවිනි. මෙහි භයානකම තත්වය වන්නේ උසස්පෙළට පෙනී සිටින දරුවන් විශාල 85% ක් පමණ මත්ද්‍රව්‍ය වලට ඇබ්බැහි වී සිටීමයි. ඉන් සැලකිය යුතු ප්‍රමාණයක් විශ්ව විද්‍යාල වෙත ගොස් රාජ්‍ය පරිපාලනයට එකතු වේ.